Het is op visgebied voor ons de vreemdste winter van de afgelopen 15 jaar geweest. De afgelopen tijd visten we normaal gesproken ook gewoon door in de tijd dat je de schaatsers van je stek moest jagen.  De Linge is een riviertje van niks, maar stroomt zelfs tijdens de Hollandse ijstijden altijd nog hard genoeg om haar oppervlak ijsvrij te kunnen houden en de vissen nog een extra stimulans tot azen te kunnen geven. Vaak lukte het ons dus nog wel om in een nachtje bikkelen een of twee lieve kleine visjes te vangen, maar eigenlijk baalde ik regelmatig als ik er midden in de nacht uit moest om zo’n ijsklomp te onthaken. Maar als consultant van Holland Baits heb je natuurlijk de verplichting om ook onder dit soort omstandigheden het aas aan een praktijktest te onderwerpen.
 

Toen we dus vooral bezig waren met niet te vissen hadden we ook niet door dat het dit jaar met het weer wel heel erg hard lijkt te gaan. De watertemperatuur steeg in een week meer dan 6 graden en dus is het weer meer dan tijd geworden, om de oevers van ons verlangen weer eens op te zoeken. We gaan weer lekker vissen.
 

We beginnen het seizoen op een putje waar we al eerder wat uurtjes hebben doorgebracht. Dat wordt ons meestal niet echt in dank afgenomen door de mensen die er ook (willen) vissen, we hebben toch alles al wel gevangen ….
Nou zal ik dat natuurlijk nooit ontkennen (ook als het niet waar zou zijn), maar als ik een dergelijk argument aan mijn vrouw voor zou leggen zou ik het echtelijk bed waarschijnlijk niet zonder bloedend neusje verlaten.
Roald en ik hebben in de afgelopen jaren op heel veel plaatsen gevist en op een of andere manier moesten we het ons daarbij altijd zo moeilijk mogelijk maken. Onze stekken lagen per definitie aan de andere kant van de plas, in de modder of de brandnetels. Alleen al om er te komen was al een onderneming waarvoor je eigenlijk volop in training moest zijn en als je het ook nog stiekem wilde doen was het af en toe gewoon een beetje te gek.

Na al die tijd vonden we zelf dat we wel eens een soort celibatair seizoen hadden verdiend en dit jaar doen de boys eens de easy way. Lekker even een paar bekende plasjes niet al te ver van huis en straks naar Frankrijk op ons vaste stekkie aan een lekker overzichtelijk water.
 

Naast alle visspullen gaan er tegenwoordig ook meestal wat golfclubjes mee en in combinatie met een emmertje keiharde 24 mm boilies geeft dat weer een hele nieuwe dimensie aan het voeren. Gezien mijn golfswing komt dat er bij op neer dat ik zeer verspreid voer en Roald pakt vaak ook nog even de bomenrij aan de overkant van het water mee. Een boilie in een voorbij komende Zodiac levert 10 euro op.  Wij hebben inderdaad een handicap.

In de volgende Sjonkel komt het verslag van onze eerste Frankrijk sessie met hopelijk wat smakelijke plaatjes,

 
Wees een beetje lief voor elkaar,

Sjoob